Improvisatie

CIMG8931-800x600

Het was vandaag, 30 oktober 2013, een heerlijke herfstdag. Ik heb een prachtige wandeling gemaakt met onze honden beschenen door de oktober-zon. Er waren veel vrolijk gestemde mensen van allerlei leeftijden op pad in de bossen rond de kapel St. Thibaut. Toen ik thuiskwam, bleek mijn computer, gerepareerd en wel, bij mijn man afgeleverd te zijn. Dus nu kan ik een bericht op mijn BLOG plaatsen over mijn improvisatie op YouTube.


De titel van de improvisatie is “Ik ben de Roos”, naar het gedicht dat ik schreef. Cellist Emile Visser en ik besloten spontaan om samen te gaan improviseren op het Open Rozen Podium in de Hasseltse Kerk in Tilburg. We begonnen vanuit de tekst van het gedicht. Daarna werd het één groot klank-feest. Ik ben gek op het geluid en de mogelijkheden van een cello. Bovendien bleek Emile een meester op zijn instrument. Improviseren is de kunst van het goed naar elkaar luisteren en je totaal open stellen voor de muziek en je creatieve energie. Dit is één van mijn dierbaarste improvisaties. Het is een spel van aangeven en overnemen. Van luisteren en laten horen. Van vertrouwen en zelf-vertrouwen. Van je overgeven aan de stroom. Van spelen en plezier hebben.

Singers Naaimasjien

Afgelopen dinsdag, 8 oktober 2013, werd ik geïnterviewd door Marleen Jansen voor een artikel in de Libelle. Het onderwerp zou vooral zijn, welke invloed mijn moeder op mijn muzikale ontwikkeling heeft gehad. Door dit gebeuren heb ik de laatste tijd veel nagedacht over vroeger, en over lijntjes vanuit vroeger naar het heden. Zo moest ik opeens weer denken aan die zomervakantie in Friesland. Ik was toen ongeveer 15 jaar. Mijn oma bezocht ons daar en bracht een krantenpuzzel voor me mee. Die loste ik op en deed mee aan de prijsvraag. Ik won de prijs: 1200 gulden te besteden aan Singerartikelen. Mijn moeder kocht er o.a. een Singer-naaimachine voor.

Toen ik 49 jaar was, schreef componist Peter Visser muziek bij het gedicht “Huldegedicht aan Singer” van de Vlaamse dichter Paul van Ostaijen. Hij noemde het “Singers Naaimasjien”, en droeg het aan mij en pianist Rudolf Borgardijn op. Een heerlijk gek stuk. Peter en ik voerden het samen uit op het Haags Conservatorium. Mijn man filmde destijds het optreden. Nu heeft hij er een filmpje van gemaakt voor YouTube, zodat iedereen er alsnog van mee kan genieten. Wat ook bizonder is, is het feit dat mijn man en ik van 2008 tot 2012 in Brussel hebben gewoond en gewerkt. Ik gaf er Pilateslessen en Stoelengym binnen de Vlaamse gemeenschap. Ook verzorgde ik concerten. Prachtige lijnen dus…