– Elīna Garanča: programma tot pauze.

 

Mijn man Eric en ik hebben geweldig genoten van ons uitje naar Keulen! In de trein had ik eindelijk tijd om me in het programma te verdiepen. Ik las in mijn boekje over de opera “Adriana Lecouvreur” van Cilea. Ik nam de uitgedraaide teksten van de aria’s door die Elīna Garanča zou gaan zingen. Er was WiFi in de trein vanaf Luik, zodat ik ook  filmpjes op YouTube kon beluisteren en bekijken.

Ik vind Elīna Garanča een zangeres met een prachtige stem, expressie en uitstraling. Ze is statig en sereen. Ik geniet van haar lieve lach. De samenwerking met dirigent Karel Mark Chichon was hartverwarmend! Het orkest speelde prachtig in de schitterende concertzaal, die een fantastische akoestiek heeft.

Er waren enkele wijzigingen in het programma. In eerste instantie stonden Minuetto en Carillon uit de “L’Arlésienne Suite Nr. 1” van Bizet er op. In het programmaboekje was dit reeds gewijzigd in “Melancholischer Walzer” van Emils Darzins. Deze Letse componist leefde van 1875 tot 1910. Wat een prachtig orkestwerk en wat een subtiliteit en heerlijke dynamiek in de uitvoering. De aria “Samson, recherchant ma présence” uit “Samson et Dalila” van Saint- Saëns was vervangen door de aria “Mon coeur s’ouvre à ta voix”. 

Elīna Garanča zong de aria van Jeanne d’Arc in het Russisch. Tchaikovsky had deze opera dan ook in het Russisch geschreven. Gelukkig had ik echter een Franse en een Engelse vertaling gevonden. Hierna volgde de aria van Dalila. Voor de pauze zong ze tot slot de mezzo-sopraan aria van de Prinses van Bouillon uit de opera “Adriana Lecouvreur” van Cilea.

U kunt, door op de link te klikken, meer lezen op ons blog op de trio MaGMa site! Volgende week krijgt U hier het programma van na de pauze. 

Marijke.

– Abschied van Grieg

Vandaag waren de buren uit Brussel bij ons op bezoek. We hadden elkaar ongeveer 4 1/2 jaar niet meer gezien, maar het was direct reuze gezellig! Het was heerlijk om samen bij te praten, te wandelen en lekker te eten. Ik moest terugdenken aan mijn afscheidsconcert aldaar en aan het prachtige lied “ABSCHIED” van Grieg, dat ik toen zong met Mirco Barbero aan de piano. Hij is één van mijn lievelingscomponisten en woonde en werkte in Noorwegen. Behalve van zijn liederen houd ik enorm veel van zijn pianomuziek. Het filmpje dat Eric destijds op YouTube zette, is inmiddels bijna 600 maal bekeken. Ik heb het net teruggekeken en zie dan de prachtige beelden van het Zoniënwoud, waar ik elke dag met onze honden Bardo en Tara wandelde. Waar ik tijdens het wandelen de teksten van allerlei liederen en aria’s repeteerde. Eric en ik zijn geen stadsmensen, maar we hebben beiden hele goede herinneringen aan ons 4-jarige verblijf in Watermaal-Bosvoorde. Muziek was ook daar een heel belangrijk onderdeel van mijn leven. Nog steeds is het contact met mijn muziekcollega’s uit het Brusselse warm en me zeer dierbaar!

Marijke

 

 

– Scarborough Fair: Jan Persijn op mondharmonica

In de nacht van 11 op 12 december 2016 stierf mijn dierbare vader. We deelden vooral onze passie voor de muziek. Om hem te eren, besloot ik gedurende 9 maanden video’s van hem op YouTube te plaatsen, waarop hij te zien en te horen is met zijn mondharmonica. Vandaag heeft mijn man Eric het derde filmpje geplaatst. Voor mij is het al een beetje Valentijnsdag…. U hoort ook Duo Petit Poucet, bestaande uit gitarist Franz Neudecker en mijzelf, de mezzo-sopraan Marijke Persijn. Ik hoop dat U er van zult genieten!

Marijke

– Berceuse Wouter Schults in klavarskribo.

Wouter Schults streek neer in de Ardennen evenals ikzelf. We kennen elkaar sinds april 2016 en hebben samen inmiddels al heel veel muziek gemaakt. Wouter componeert en is pianist en bespeelt ook regelmatig het orgel van La Roche. Ik heb de solo in zijn “Messe Ardennaise” (Kyrie 1 en Miserere staan op YouTube) gezongen. Later voerde ons trio MaGMa zijn “Chanson pour Mirjam” ( op YouTube te vinden) uit en schreef hij  een “Laudamus te” geïnspireerd op en uitgevoerd door ons trio. Sinds november 2016 zijn Wouter en ik begonnen met het samen instuderen van liederen van Brahms, R. Strauss, Ives en Schumann. Wat echt heel bijzonder is, is het feit dat Wouter en ik beiden het notenschrift “Klavarskribo” hebben geleerd in onze jonge jaren… Hoeveel kans is er dat je als Nederlander die klavarskribo heeft geleerd in de Ardennen een andere Nederlander ontmoet die dit notenschrift ook kent?! We kunnen dus  samen ook 4-mains werken spelen in Klavarskribo! Afgelopen vrijdag was ik in de Klavarskribo- vestiging in Ridderkerk om nieuwe pianomuziek aan te schaffen. Ik heb daar tevens verteld over de composities van Wouter in traditioneel notenschrift en in Klavarskribo. Wouters laatste compositie is de  Berceuse (Wiegenlied), die hij schreef n.a.v. de geboorte van het eerste kleinkind van een hem zeer dierbaar iemand. In eerste instantie genoteerd in het traditionele schrift. Opdat ik het ook zou kunnen spelen, noteerde hij het tevens in Klavarskribo. Het zou prachtig zijn, als meer mensen zijn werken en werkjes gaan spelen. Het is altijd muziek, die mensen in het hart raakt!

 

Marijke