Pasen beleven in Waha, Maboge en La Roche.

Gisteravond werd in de kerk van Waha het verhaal van Jezus vanaf zijn komst in Jeruzalem tot aan zijn Opstanding uitgebeeld door het muziekgezelschap “Vader’s Orchestra” o.l.v. Martin Saffer en begeleid door Gérard Lambert op orgel en de echtgenote van Martin op sopraan-saxofoon. Het was erg waardevol om deze verhalen op deze manier voorgeschoteld te krijgen, omdat het de toeschouwers de kans gaf met de volle aandacht stil te staan bij deze zeer belangrijke en emotionele periode in de christelijke geschiedenis. Als U nog niet geweest bent, maar er wel graag naar toe wilt, dan is er een tweede kans volgende week in Maboge.

   

Ikzelf ben altijd van slag tijdens de Lijdenstijd. Pas na een tijdje realiseer ik me dan, dat het , zoals elk jaar, om de periode gaat voorafgaande aan Pasen. Waarschijnlijk hebben heel veel mensen steun aan de grootse muzikale oeuvres  van o.a. Johann Sebastian Bach en Georg Friedrich Händel.

 

Ons MaGMa trio wil U ook graag op muzikale wijze mee nemen van de duisternis naar het nieuwe leven dat met Pasen en de lente begint. We doen dit met een Concert op zondagmiddag 9 april 2017 om 16.00 uur in de kerk van La Roche: “MUSIQUE DU TEMPS DE PÂQUES”. Voor de pauze laten we U de prachtige werken van Antonio Vivaldi (Stabat Mater), Giovani Batista Pergolesi  (2 delen uit het Stabat Mater) en Johann Rosenmüller (Troisième Leçon de Ténèbres) horen, waarin gelukkig J.S.Bach ons even weg voert van dat intense verdriet met zijn aria “Höchster, was ich habe” uit Cantate BWV 39.

 Na de pauze laten we het duister achter ons en hoort U werken die ons innerlijke vrede en geluksgevoelens bezorgen: Ave Maria (Giulio Caccini), J.S.Bach (Largo), A.Vivaldi (2 delen uit zijn Nisi Dominus) en tot slot Dietrich Buxtehude (Singet dem Herrn). 

Volgende week plaats ik de Franse vertalingen van de verschillende zangteksten. Op ons trio MaGMa blog vindt U deze en volgende week uitleg van onze organist Gérard Lambert over “Lessen van de Duisternis”. Misschien kent U de beroemde “Troisième Leçon de Ténèbres du Jeudi Saint” van François Couperin? Gérard ( muziekpedagoog en organist) geeft U meer informatie! 

Marijke

– In Memoriam 4 Jan Persijn: MARY HAMILTON.

 

Wat heerlijk om een nieuwe video van mijn vader aan te kondigen. Hij speelde prachtig op zijn mondharmonica. Mijn moeder en hij hebben samen zóveel mensen menig plezierig uurtje bezorgd met hun optredens: mijn moeder met het voordragen van  gedichten; mijn vader met zijn mondharmonica. Mijn vader en ik hielden veel van FOLKmuziek. Ik had een dik album van JOAN BAEZ, waar we verschillende songs uithaalden, zoals de BALLADE “MARY HAMILTON”. Dit lied raakte me diep. Gisteravond ging ik opnieuw op zoek op Google om er meer over te lezen. De tekst die in het album bij de song is geplaatst, is eigenlijk vrij volledig, zodat ik die hier zal plaatsen mèt de tekst van het eerste couplet. De rest van de tekst vindt U op het blog van vandaag op onze trio MaGMa site. (klik op deze link s.v.p.) De opname is van 10 maart 1997, dus ongeveer 20 jaar geleden! U hoort mijn vader op mondharmonica, Franz Neudecker op gitaar en mij als zangeres. Ik hoop dat U weer geniet!

The ballad tale told here, bears resemblance to two distinct historical occurrences: one relating to a 16th century incident in the Court of Mary Queen of Scots, and the other to an affair in the court of  Russia’s Czar Peter in the 18th century. At this late date, however, oral tradition has altered the story too greatly to pinpoint the exact incident on which the ballad might have been based. The long circumstantial version given here does not have much currency today among traditional singers; all that usually remains is a lyric lament in which Mary Hamilton makes a farewell speech without any explanation of why she is being punished.

Op Google wordt gesproken over 2 abortussen, diefstal en het doen verdrinken van haar onwettige kindje….

Tekst couplet 1:

Word is to the kitchen gone And word is to the hall, and word is up to Madam the Queen And that’s the worst of all, That Mary Hamilton’s borne a babe to the highest Stuart of all.

Ondanks dit droevige verhaal, wens ik U veel luisterplezier en een hele fijne zondag,

Marijke.

 

 

– Elīna Garanča: signeersessie en foto.

Het laatste verslag van ons uitje naar Elīna Garanča in Keulen gaat over de signeersessie na afloop van het concert. Ik ben niet iemand die graag in een enorme rij mensen aansluit om een kaartje te kopen of, in dit geval, om een handtekening te bemachtigen. Dit was echter zo’n bijzonder moment, dat ik het toch heb gedaan. Gelukkig heeft Eric mij een tijd vervangen, zodat ik de cd’s die van haar verkocht werden, kon bekijken, Twee mooie nieuwe aanwinsten voorzien van haar handtekening en één met die van de dirigent. Meer leest U op de blog van het Trio MaGMa van deze week.

 

 

Officieel mochten er geen foto’s gemaakt worden. Ik kreeg echter toestemming van Elīna. De bewaking had dat niet begrepen en dook op Eric, die daardoor niet de beste foto heeft gemaakt, maar…. het is een foto van haar, de dirigent en mij! 

 

Hoe bijzonder is het ook om  in die gigantische concertzaal naast een Nederlandse moeder en dochter te zitten. De dochter studeert binnenkort af in Tilburg: Theater, Dans en Klassieke Zang. ( Ik heb veel links met Tilburg. Zowel met het Conservatorium daar als met de Hasseltse Kerk). Ik heb Eric dus gevraagd om ons drietjes op de foto te zetten.

Fijne zondag,

Marijke.

– Elīna Garanča: programma na de pauze.

Vorige week hebt U over het optreden van  Elīna Garanča op 21 02 2017 in Keulen kunnen lezen. Ik besprak toen het gedeelte voor de pauze op zowel mijn blog op deze site als op het blog op de trio MaGMa site. Dit keer praat ik over het deel na de pauze.

Elīna Garanča zong nu de sopraan- aria van de toneelspeelster Adriana Lecouvreur uit de opera “Adriana Lecouvreur” van Cilea. Ik was heel erg benieuwd, hoe ze dat zou aanpakken. De aria begint namelijk met de woorden “Ecco, respira appena”, ofwel: “Kijk, ik haal nauwelijks adem”. In dezelfde trant eindigt de aria. De zangeres moet dus de indruk wekken dat ze bijna geen adem heeft en dat haar stem het tenslotte gaat begeven, terwijl ze een hele grote zaal met haar stemgeluid moet vullen…. Ze deed dit fantastisch en geloofwaardig!

Uit de opera “Cavalleria Rusticana” van Mascagni zong ze de aria van Santuzza: “Voi lo sapete, o Mamma”. Ik vind het een prachtige aria en met heimwee dacht ik terug aan het Opera-in-Ahoy Project, waarbij ik had moeten afhaken vanwege een “zweepslag” tijdens één van de regie- repetities van deze opera… Pijnlijk op 2 manieren.

Tot slot zong  Elīna Garanča 3 Napolitaanse Liederen, waarvan ik  “Marechiare” altijd heel bijzonder vind. Ik leerde de Napolitaanse Liederen kennen (en zingen), toen ik met de Italiaanse pianist Mirco Barbero en de Italiaanse bariton Salvatore Scalzo samenwerkte. Wat een cadeau was dat eigenlijk om in Brussel muziek te maken met een stel rasechte Italiaanse musici!!

Ook dit keer kunt U door op de link te klikken, meer lezen op ons trio MaGMa blog!

Marijke.