Musicus en Stress: Verstopping

Als musicus kun je stress ervaren en dat terugzien in problemen met de stoelgang. Dat kan diarree zijn = buikloop. Of het kan het tegenovergestelde zijn: constipatie = verstopping van het darmkanaal. Vandaag wil ik het over dit laatstgenoemde fenomeen hebben.

Het is belangrijk dat we goed op onze voeding letten. Ik eet altijd zemelen, bessen, noten, vijgen, pruimen, sinaasappels enzovoorts. Je zou dus denken dat ik geen last van verstopping zou kunnen hebben.

Het is ook van belang dat we genoeg bewegen. Eric en ik wandelen elke dag met de honden. Aangezien we in de Ardennen wonen, lopen we dus ook omhoog en omlaag. (Dat is goed voor de kringspieren en dát helpt bij het zingen, dansen, bespelen van blaasinstrumenten e.a.) Ik beoefen thuis yoga en korte meditaties voor aanvang van repetities en concerten. Bovendien sporten we 2x per week in het Sportcomplex van La Roche: Cardio en met gewichten werken (Fitness) en  zwemmen als Cooling Down. Ook dit lijkt dus in orde.

Toch blijf ik problemen met mijn stoelgang houden. Van de dokter kreeg ik zetpillen. Toen ik de bijsluiter had gelezen, ben ik daar direct mee gestopt. Ik gebruik ze nu alleen in “noodgevallen”. Ik heb kwark, yoghurt en gewone melk uit mijn dagelijks menu geschrapt. Ik drink nu lactosevrije melk en dat bevalt me goed: niet steeds meer zo’n opgeblazen buik. Geen last meer van maagzuur. Maar nog steeds heb ik te maken met verstopping. Het lijkt dus eerder een kwestie van “geestelijk niet kunnen loslaten”.

Toen ik aan de Plato Academie in Hengelo (O) studeerde, leerde ik van mijn docent Jan Kamst, dat we heel goed moeten weten of een klacht met onder- of overactiviteit van een orgaan te maken heeft. De taak van de darmen is “water vasthouden”. Heb je last van diarree, dan zijn de darmen dus onderactief. Heb je last van constipatie, dan zijn je darmen overactief. Eén van de technieken in deze opleiding was “Voet-reflexzone-therapie” . Jan raadde ons aan om altijd de veilige weg te kiezen. In plaats van te masseren op een reflexzone of op een acupunt, kan je er op drukken tot de pijngrens. Vervolgens wacht je tot de pijn verdwijnt. Je vermijdt dan te kiezen tussen rechtsom of linksom masseren. Eén van de belangrijkste en makkelijkste punten om jezelf te behandelen is DI-4, een punt op de Dikke Darm meridiaan. Dit mag je echter nooit doen als je zwanger bent!! Ooit behandelde ik een familielid in het ziekenhuis, omdat ze al dagen niet naar de wc kon. Hoewel ze niet in de dingen geloofde, die ik deed, liet ze zich nu behandelen. Later vertelde ze me, dat ze een po vol had gepoept. Ze had dat wat gênant gevonden, omdat ze werd geholpen door een broeder, maar…. ze was natuurlijk vooral opgelucht!

Wat mij persoonlijk echt goed helpt, is het drinken van Stoelgangthee. Ik vond het in de supermarkt in Rendeux. De ingrediënten zijn: sennevrucht, senneblad, citroenkruid, venkel, anijs, hibiscus en kummel. Ik krijg soms wat buikkrampen, maar dan weet ik dat de boel op gang komt.

 

Hele fijne en ontspannen week,

Marijke

 

– Zangeres en haar(kleur)

Opera-in-Ahoy voerde de opera “Aida” van Giuseppe Verdi (1831-1901) uit in 1998. We moesten pruiken op en dat vond ik niet echt prettig. Ik ben dus naar de kapper gegaan om me een Cleopatra kapsel aan te meten en heb mijn haar zwart geverfd. Spannend en leuk en even iets heel anders.

In deze opera deden als figuranten mee: mijn dochter Mara, Rosa (nu moeder van onze kleinkinderen Luna en Renzo)  en haar zus Karina van den Steen en Jose van den Eerenbeemt (de toenmalige schoolvriend van mijn zoon Kim).

Na afloop van een concert met ons Trio Picantolino in de Haagse Kunstkring, kwam er een mevrouw naar me toe. Ze vertelde dat ze jaren als professioneel zangeres had gewerkt en dat haar lerares haar er met klem op had gewezen, dat ze nooit met grijze haren mocht optreden.

Ik had in die tijd mijn “eigen” kapster Janna in Krimpen aan de Lek. Janna knipte en kleurde mijn haren in ruil voor een heerlijke, uitgebreide massage. Ze wist dat op een manier te doen, dat mijn haar meestal een heel natuurlijke kleur leek te hebben.

   

Toen Eric en ik naar Brussel verhuisden, werd het een stuk lastiger. Ik ging een keer naar een kapper in Watermaal en liet mijn haar heel kort knippen. Het was grijs. Ik trad er mee op in de Kinderopera van Marco Kalkman “De Gelukkige Familie”. We stonden een weekend op een camping in de buurt van Ommen en traden daar met ons gezelschap op. Jeroen Manders vond mijn haar echt te kort. Voor mijn rollen maakte het niet echt uit. Het was zelfs wel makkelijk, omdat we ons haar dicht tegen ons hoofd geplakt moesten dragen. (Helaas kan ik de foto’s van dit weekend niet vinden.)

  

Op verschillende Kinderpodia heb ik, in verschillende ensembles, de rol van Bastienne gezongen en gespeeld. (Mozarts opera “Bastien et Bastienne”, die hij op 12-jarige leeftijd schreef) Ik laat jullie 2 foto’s en één video zien en vraag jullie te schatten hoe oud ik daar ben. Onderaan dit blog vinden jullie het antwoord. Ik heb de foto’s nog niet zo lang geleden aan mijn collega Gérard Lambert getoond, die me er 25 jaar schatte. Onze Vlaamse vriend Victor Vancampenhout dacht, dat ik er een jaar of 18 was.

Het is niet alleen een kwestie van haarkleur, maar ook van het kapsel. En natuurlijk helpen schmink en kleding en de rol die je speelt. Kijk maar eens naar de staartjes, de sproeten, de jurk, de sandalen en het lammetje aan de jurk gespeld.

 

In Brussel begon ik zelf mijn haren te kleuren. Nooit met verf, maar met een kleurspoeling. (Janna had ook nooit haarverf gebruikt) In die tijd was mijn haar te zwart. Janna heeft me later uitgelegd, dat er een kleurstapeling plaatsvindt, waardoor het haar steeds donkerder wordt. Opnieuw ging ik naar Janna als ik in Nederland was. Zij werkte aan het terugkeren naar een mooiere en natuurlijker kleur. (Even een grapje: de heks in “Hänsel und Gretel” van Humperdinck)

Later kreeg ik tips van kapster Ellen, toen zij ons huis huurde. Ik had genoeg van mijn kapsel en het bezig zijn met de kleur van mijn haar en wilde weer terug naar grijs. Tot mijn blijde verrassing werd mijn grijze haar héél goed ontvangen door mijn man en mijn mede Trio MaGMa-leden. Ik ben er gelukkig mee. Ik ben niet meer die jonge blom. Het was soms lastig om 20 jaar te jong geschat te worden. Ik voel me meer mezelf. Inmiddels heb ik een fijne kapster in La Roche gevonden, die ook Gérard knipt.

Ik wil nog even een filmtip geven wat betreft haar, haarkleur en schminck. Eric en ik zagen “The Butler” van regisseur Daniel Lee. Het is prachtig om te zien hoe acteur Forest Whittaker (in de rol van Cecil Gaines) van jonge man langzaam verandert naar een oude, moeilijk lopende man. Geweldig gespeeld. Fantastisch geschminkt en gekapt.

Bastienne:    Kinderboerderij Soest- 47 jaar   

Bastienne: Zomerterras Vlaardingen – 52 jaar

Bastienne: Kinderpodium Dag van de Romantische Muziek Rotterdam- 52 jaar.

Fijne week weer,

Marijke

 

– Nieuwe MaGMa video : Vivaldi/ vieni, o mio diletto

Dit keer heeft Eric een video gemaakt m.b.v. de opnames van het Concert met Opera- Aria’s in de kerk van Dochamps ( 7 oktober 2017). Gérard en ik voerden samen de aria “Vieni, vieni, o mio diletto” van Antonio Vivaldi ( 1678- 1741) uit. We hadden dit keer het klavecimbel meegenomen! 

Aangezien het bijna Valentijnsdag is, hebben we voor dit liefdeslied gekozen. Op onze Trio MaGMa site verschijnen zondag 11 februari blogs met de Italiaanse tekst en de Engelse vertaling.

Op 27 januari plaatste mijn man Eric de video van mijn Trio MaGMa collega’s Marijke Verbeeck (dwarsfluit) en Gérard Lambert (piano) op YouTube. Het was de opname van “La Siciliana”van Händel (1685-1759) gemaakt tijdens ons Kerst-concert in de kerk van Ortho in de Belgische Ardennen (17 december 2017). Jullie kunnen deze ook beluisteren en bekijken door naar onze website te gaan: www.triomagma.eu

 

 

Marijke Verbeeck wordt 12 februari 36 jaar. Van harte Marijke!!!

We wensen iedereen veel luisterplezier.

Fijne week,

Marijke

 

– Bomen die dichters, schilders en componisten inspireren

Iedere zanger en zangeres en opera- liefhebber kent waarschijnlijk de aria “Ombra mai fu”van Händel (1685-1759). Koning Xerxes I van Perzië bezingt in deze aria zijn bewondering voor de schaduwen van een plataan. Deze boom staat in zijn tuin en is behangen met goud en juwelen. (historisch feit)

Vandaag liepen mijn man Eric en ik samen met onze zwarte hond Bardo en onze bruine hond Tara in de sneeuw, volop genietend van die prachtige, wonderlijke en magische witte wereld. Ik verbaasde me over het enorme aantal bomen in het bos bij Chlorophylle. Zware plakken sneeuw op de takken van de sparren. De loofbomen zo mooi getekend door de sneeuw op een deel van de takken en stammen. 

Voor mij onverwachts stonden we opeens bij die schitterende boom, waar Eric en ik ooit foto’s maakten samen met danser Sam de Belder en violiste Vanessa Vromans. Ook onze hond Bardo was er toen al bij. We hadden een repetitieweekend voor ons optreden tijdens het Rie Cramer Festival in Rotterdam. Marco Kalkman was de bedenker van dit grootse gebeuren en had mij gevraagd een eigen productie in dit kader te maken. 

Ik hield destijds van de versjes en tekeningen van Rie Cramer en doe dit nog altijd! Ze weet zo goed de sfeer van een seizoen weer te geven. Je ziet en hoort de kinderen om de boom in de herfst dansen en zingen. De blaadjes dwarrelen naar beneden. De storm gaat te keer. In de lente bloeien er bloesems aan de bomen. In de winter zijn de takken kaal. Zo liefdevol en hartveroverend getekend….

 

 

Een goede dichter, schrijver, tekenaar, schilder, componist laat je de onderwerpen die hij behandelt intenser voelen en beleven. Wat is kunst toch mooi en waardevol….

Fijne week,

Marijke