Mozart: Cosi fan Tutte en Ave Maria

Het eerste weekend van januari 2019 logeerden sopraan Cobi de Bruin en organist Edwin Hinfelaar bij Eric en mij in ons huis in de Belgische Ardennen. Behalve wandelen en uitvoerig bijkletsen, wilden we ook veel muziek maken en daarom hadden Cobi en ik elkaar een lijstje met titels van duetten gestuurd. Eén daarvan was het AVE MARIA van Mozart. Ik kende het nog niet, maar vond het prachtig.

Van de week zocht ik in mijn stapel klavarskribo partituren naar WACHET AUF, RUFT UNS DIE STIMME van Bach, toen ik ontdekte dat ik het AVE MARIA van Mozart in dit notenschrift heb. Dus nam ik het mee naar de piano. En toen deed ik een leuke ontdekking: er staat boven de muziek: “Ave Maria”(Orig.: Cosi fan tutte: duetto : Secondate, aurette amiche”) W.A.Mozart. En aan het eind vind ik de opmerking: Niet van Mozart/ Not by Mozart/ Pas de Mozart. Dit gaat over de laatste 2 maten met het woord AMEN.

En dus ben ik op zoek gegaan in mijn kast naar de partituur van “Cosi fan tutte”, en daar vond ik op bladzijde 224 van de uitgave van Peters : Nr.21 Duett mit Chor. Het is het duet van Ferrando en Guglielmo dat begint met de woorden  “Secondate aurette amiche”, zoals vermeld in mijn klavar partituur. De rollen: Ferrando, Offizier, Liebhaber Dorabellas/ Tenor; Guglielmo, Offizier, Liebhaber Fiordiligis/ Bariton. Het is een” Komische Oper in zwei Akten. Text von Lorenzo da Ponte. Musik von W.A.Mozart.” Het ligt slecht een halve toon hoger dan het AVE MARIA van Mozart voor sopraan en mezzo-sopraan.

De prachtige cd van sopraan Cobi de Bruin en pianist Hans Weenink!

Ik ben altijd vol bewondering voor zangeressen die een eigen cd opnemen! Dus even reclame voor dit hele mooie exemplaar.

Hele fijne week, Marijke

Mag een leerling niet-technische vragen stellen?

Mag een leerling, een muziekstudent, vragen stellen die niet om de techniek gaan, maar die te maken hebben met andere zaken? Het is iets wat me al meer dan 30 jaar bezig houdt. Hopelijk zijn de omstandigheden op onze Nederlandse Conservatoria veranderd. Tenslotte is 30 jaar een lange tijd.

Ik zou graag met jullie willen nagaan of de 3 vragen die ik destijds zelf gesteld heb, onaanvaardbaar waren of dat we die heden ten dage heel normaal vinden.

Vraag 1, gesteld aan mijn toenmalige zangdocent aan het Conservatorium: Zou je mij willen helpen? Ik raak in de war van de zo verschillende aanwijzingen die ik krijg van jou, van de docente van de Opera-klas en van de andere zangdocente die mij een les heeft gegeven.

Antwoord: Oh, je wilt het zeker beter weten!

Vraag 2, gesteld aan mijn docente van de Operaklas: Je hebt mij 2 rolletjes in de opera van Monteverdi gegeven, terwijl ik eerstejaars ben. Daarmee heb ik zelfs 4de jaars studenten gepasseerd en die zijn heel boos op me en willen dat ik één rol afsta aan hen. Kun je mij hierbij helpen?

Antwoord: Uit deze vraag blijkt dat je niet geschikt bent voor dit vak!

Vraag 3, gesteld aan de directeur van het Conservatorium, toen mijn leraar en ik niet meer samen verder konden. Zowel hij als ik hadden een brief geschreven. Ik wilde graag een gesprek met de directeur hebben. Niet om mijn leraar de schuld te geven (woorden van de operaklas-docente), maar om de situatie bespreekbaar te maken en liefst er iets goeds van te maken.

Antwoord: Daar heb ik geen behoefte aan. Ik sta garant voor mijn leraren. Het zal aan jou liggen.

Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden. Ik kan heel slecht tegen onrechtvaardige situaties. Ik ben vaak voor anderen opgekomen. Ik kan onrecht dat mij voor mijn gevoel is aangedaan, niet vergeten, wat erg lastig is voor mezelf. Ik kan ook heel moeilijk omgaan met super hiërarchische structuren. Deze hebben vaak zeer onaangenaam en niet te tolereren gedrag van de “machthebbers” tot gevolg. Waarschijnlijk was ik mijn tijd vooruit, omdat ik een jaar in een Vormings-centrum in Internaatsverband had gewerkt en een opleiding van 4 jaar  aan de S.P.O.Middeloo had gevolgd voordat ik aan mijn conservatorium-avontuur begon. En ik was al 32 jaar en moeder van 2 kinderen. Niet meer zo kneedbaar en dus vond men mij lastig. (Een leraar waarschuwde me dat men zo over me sprak en tegen mij aan keek …)

Op de liefde, de vriendschap en het respect in de wereld van de muziek!

Marijke

Marijke

Duetten zingen met Cobi de Bruijn

Soms brengt de dood van een gezamenlijke vriendin je weer bij elkaar. Op 7 oktober 2018 stierf Jacomijn/ Jackie van Duin. Zowel Cobi als ik waren met haar bevriend. We hebben met ons drieën gemusiceerd: Cobi en ik zongen en Jackie begeleidde ons op piano.

Cobi en ik hadden er behoefte aan om samen herinneringen aan die tijd op te halen en om ook weer eens samen duetten te zingen zoals vroeger. We verheugen ons er enorm op. Cobi neemt bovendien haar nieuwe vriend mee die orgel en piano speelt en een prachtige counter schijnt te zijn. Dat wordt dus smullen!

Ik schrijf dit blog al op woensdagavond, omdat ik daarna geen tijd meer zal hebben. Morgen vier ik mijn 66ste verjaardag en vrijdag komen Cobi en Edwin en is er dus alleen nog tijd voor bijpraten, wandelen, muziek maken en gezellig samen eten.

Nog even deze foto van 2e Kerstdag in Brasserie De Markt in Krimpen aan de Lek, waar onze dochter Mara werkt met haar partner, de kok Lucas.

Iedereen de allerbeste wensen voor 2019 en een hele fijne week,

Marijke