– Breng muziek in het leven van kinderen: Marlène Jobert en Marco Kalkman

Toen mijn man Eric en ik ons huis in de Waalse Ardennen in België hadden gekocht, gingen we regelmatig naar een grote supermarkt in Marche-en-Famenne. Ik ben gek op kinderboeken en dus neusde ik daar rond en zag vaak boeken met cd van Marlène Jobert. Het waren sprookjes die ze zelf had geschreven en zelf vertelde op de cd en waarin altijd muziek van een bepaalde componist verweven was.

 

Zo’n vier jaar geleden gaf ik me op in de bibliotheek van Barvaux om aan kinderen voor te lezen. We kregen interessante cursussen aangeboden en mochten boeken lenen om die tijdens onze voorlees-uurtjes te gebruiken. Daar zag ik opnieuw de boeken van Marlène Jobert! Nu kon ik ze lenen en beluisteren. 

Stel je voor: Marijke Persijn, een vrouw van bijna 66 jaar, op weg naar haar voorlees-uurtje. Ze luistert naar “Pierre et la pluie magique” van Marlène Jobert. Ze is helemaal ontroerd door het verhaal en de muziek van Maurice Ravel (de Boléro).

Op de terugweg luister ik naar “Le vieil homme qui faisait danser les saisons” van dezelfde schrijfster. Dit keer zit ik te snikken achter het stuur …  Het verhaal raakt me enorm. Het gaat over een schoolklasje van 7 kinderen met een afschuwelijke juffrouw. Zo ééntje als juffrouw Bulstronk in het boek “Matilda” van Roald Dahl. De mensen lachen om de oude grijsaard met zijn viool die in hun dorp verschenen is. De 7 kinderen zijn echter dol op zijn muziek. Hij speelt de 4 melodieën uit “De Vier Jaargetijden” van Antonio Vivaldi.

 

Het brengt me terug naar onze voorstellingen in Nederland: Eric als opa met gedichtjes uit “4 Jaargetijden” van Rie Cramer;  Vanessa Vromans die de 4 melodieën uit Vivaldi’s “De 4 Jaargetijden” op haar viool speelde; Sam de Belder die in dans het verhaal uitbeeldde; ikzelf, die op de piano liedjes van Rie Cramer speelde en ze zong. Ik had een 4-seizoenen boom gemaakt en de kinderen hadden iets leuks op hun hoofd dat ik meest zelf in elkaar had geknutseld. Mijn kleindochter Luna en haar vriendinnetje Puck waren er bij evenals mijn nog heel jonge kleinzoon Renzo. Ook de dochter van mijn zangcollega Ien Bouwmans deed enthousiast mee.

Dierbare herinneringen en de vioolmuziek dringt door het werkelijk beleefd en live ervaren hebben ervan, extra diep in mij door. Zo zal dat ook bij kinderen werken, veronderstel ik. Geef ze iets tastbaars; laat ze diep ervaren; creëer een wereld van magie; laat ze prachtige muziek horen in een veilige en liefdevolle omgeving.

 

Opnieuw bedankt Marco Kalkman, dat je me vroeg een voorstelling te bedenken en uit te voeren tijdens het Rie Cramer Festival! Fijn dat je me dat toevertrouwde en dat ik daardoor bij kon dragen aan iets moois in het leven van menig kind, hun ouders en vooral ook hun grootouders. Deze laatsten waren immers met Rie Cramer opgegroeid …

Onze kinderen zijn onze toekomst.

Lees over Koningin Maxima en Joop van den Ende in mijn MaGMa blog.

Ik wens iedereen een heerlijke muzikale week,

Marijke

 

– Sinterklaascadeau van ons Trio MaGMa

Het is de tijd van Sinterklaas. Ik zie op het Nederlandse Journaal regelmatig dat dit kinderfeest de Nederlanders heel wat zorgen bezorgt. Gelukkig is het Sinterklaas Nieuws met Dieuwertje Blok een stuk plezieriger en ver weg van alle beslommeringen van de volwassenen. 

Gisteravond was ik met onze Trio MaGMa organist-klavecinist Gérard Lambert bij het Sinterklaasfeest van de school van Samrée. Ik wilde graag eens ervaren hoe dit feest hier gevierd wordt. Er waren geen Zwarte Pieten. Er was alleen een Sinterklaas met donkere brillenglazen die niet sprak om herkenning te voorkomen. De kinderen voerden een toneelstuk op met het thema “Beroepen” (Métiers) en er werden veel liedjes en dansjes uitgevoerd. Tot slot kwamen ze allemaal op het podium om het slotlied te zingen, dat door Gérard begeleid werd. Ik geef U de tekst van het refrein, die natuurlijk in het Frans is, want we wonen hier in Wallonië.

 Sinterklaas kwam op het podium en ontving de kleintjes met hun ouders, broertjes en zusjes. Er werden zakken snoepgoed uitgedeeld. Er werd een foto genomen. Het was een reuzeleuke avond en de zaal was tot de nok toe gevuld met kinderen, hun ouders en grootouders en hun broers en zussen. 

Ons Trio MaGMa wil ook graag cadeautjes uitdelen: Eric maakte voor U 2 video’s  van 2 aria’s uit Armide van Lully van ons Herfstconcert in de kerk in Dochamps (18 november 2018). U kunt kiezen voor de aria “Ah! Si la liberté” door op o.o7  óf voor “Venez, venez haine implacable” door op 1. 29 te klikken.

 

We wensen iedereen een heel gezellige Sinterklaasavond!

Marijke

 

– Publiek genoot van Trio MaGMa Herfstconcert Dochamps

De mensen hebben enorm genoten van ons Trio MaGMa optreden in de kerk van Dochamps. We waren alle drie in topvorm en hadden heel veel plezier in het brengen van de muziek voor ons publiek. Dat is ook wat we terugkregen: jullie stralen zoveel plezier uit en het programma was zo mooi en afwisselend. 

Het is zo’n voorrecht om al die mooie muziek te mogen zingen. We beleven allemaal samen zoveel verschillende situaties, sferen, verhalen en emoties tijdens zo’n concert. De ene keer is er HOOP; een volgende INTENS VERDRIET; dan weer GROTE VREUGDE of juist ONTGOOCHELING en TELEURSTELLING.

We hadden ook dit keer momenten, waarop ons publiek werd uitgenodigd om mee te zingen. Het refrein Digue Digue Don uit de aria “Nous avons, hélas, perdu d’excellents maîtres” uit de opera “Les cloches de Corneville” van Planquette leende zich daar uitstekend voor, evenals “Lippen schweigen” van Lehàr uit de operette “Die lustige Witwe”.

 

 

 

Woensdag aanstaande maken we afspraken over ons volgend concert en programma!

Fijne week,

Marijke

– Programma Herfstconcert Trio MaGMa Dochamps

Dit weekend staat geheel in het teken van het Herfstconcert van ons Trio MaGMa in de kerk van Dochamps. Op zaterdag 17 november brengen we het klavecimbel van Gérard en de “piano” van zijn dochter daar en houden er dan tegelijk onze generale repetitie.

Op zondag 18 november om 16.00 uur bent U allemaal van harte welkom bij ons Concert met aria’s uit opera, operette en musical. En natuurlijk zijn er weer schitterende solo’s van onze dwarsfluitiste Marijke Verbeeck en onze klavecinist   Gérard Lambert.

Na afloop trakteren de mensen van de kerk U op een hapje en een drankje!

PROGRAMMA HERFSTCONCERT :

La Speranza è giunta                             G. F. Haendel

Opéra  “Ottone, Re di Germania”

Vieni o figlio                                               G. F. Haendel

Opéra “Ottone, Re di Germania”

Ah ! si la liberté                                    J. B. Lully

Opéra « Armide »

Venez, venez, Haine implacable         J.B. Lully

Opéra « Armide »

Fantaisie pour flûte n° 2                       G. Ph. Telemann

Giunse al fin / Deh vieni non tardar    W.A. Mozart

Opéra « Le nozze di Figaro »

Se cerca, se dice                                                          A. Vivaldi

Opéra « L’Olimpiade »

La Caverneuse                                      J.B. de Boismortier

Première Suite pour clavecin

Le Basque                                             J. Boutmy

Premier Livre de pièces de clavecin

              Pause     

Air du Rossignol                                 J. Ph. Rameau

Opéra « Hippolyte et Aricie »

Over the Rainbow                              H. Arlen

Film “Le magicien d’Oz”

Ich trete ins Zimmer                          F. Lehar

Opéra “Das Land des Lächelns”

Im Salon zur blau’n Pagode              F. Lehar

Opéra “Das Land des Lächelns”

Barcarolle – (instrumental)                     J. Offenbach

Opéra “Les Contes d’Hoffmann”

Poussez, poussez l’escarpolette        A. Messager

Opéra “Véronique”

Nous avons, hélas !                           R. Planquette

Opérette “Les cloches de Corneville”

 

 

Tot zondag! 

Marijke Persijn

 

 

– Herinneringen aan Hugo van Neck, vriend en collega (6) + (7)

Lieve Hugo, de afgelopen week was het voor mij “De week van Hugo”. Eric maakte filmpjes van optredens en improvisaties die we met je familie, vrienden en bewonderaars hebben gedeeld. Om het plezier en de prachtige muziek te laten zien en horen. Omdat het hielp bij het rouwproces en bij het jou loslaten. 

Vandaag plaats ik 2 filmpjes, omdat het komende weekend helemaal in het teken staat van het HERFSTCONCERT van ons Waals-Vlaams- Nederlandse Trio MaGMa in de kerk van Dochamps. 

Het eerste filmpje is grappig, maar ook ontroerend. Eerst zien we Hugo in De Doelen. Echt zoals hij was. Met een improvisatie op Summertime. Vervolgens gaan we naar ons concert voor volwassenen in Scherpenzeel, waar we o.a. Summertime van Gershwin uitvoerden. Tot slot beelden van ons optreden voor 2 groepen kinderen met o.a. “Sluimer zacht, doe je oogjes toe”. Hugo als de tovenaar Hugo Fortissimo. Ik als Fiona Cantarella met haar aapje Roberto Scimietta Bianca Bardonnecchia. (In dat plaatsje in Italië vond ik het aapje) Slagwerker Bas Borsten deed met ons mee!  

“Silence is the Source” is een mij heel dierbare improvisatie op een bestaande Boeddhistische tekst. Deze vond ik bij kunstenaar Jim Chasan, toen ik in Galerie Mandos in Rotterdam improviseerde op een dag rond Tibet. Eric plaatste er foto’s bij van onze reis naar India-Ladakh.

 

Lieve Hugo, dank je voor al het moois wat je mij, ons, je kinderen, je familie, je vrienden, de kinderen en volwassenen in deze wereld nagelaten hebt. Je improviseerde op de piano, terwijl ik teksten van Kahlil Gibran uit zijn boek DE PROFEET voorlas. Ik wil graag besluiten met Gibran’s tekst “OVER DE DOOD”.

 

 

 

 

Toen vroeg Amrita: spreek tot ons over de Dood.
En hij zei: Je wilt het geheim van de dood weten?
Maar hoe zul je dat vinden tenzij je zoekt in het hart van het leven? 
De uil die alleen in de nacht kan kijken kan het mysterie van het licht niet kennen.
Als je echt de ziel van de dood wilt kennen, open je hart dan voor het leven.
Want leven en dood is één, zoals de rivier en de zee ook één zijn. 
In de diepten van je hoop en je wensen, ligt de stille kennis van het gindse
en zoals zaden (die) dromen onder de sneeuw, droomt jouw hart van de lente.

Vertrouw op de dromen, want in hen ligt de poort naar de eeuwigheid. Je angst voor de dood is alleen (maar) het trillen van de schaapherder als hij voor de koning staat, die zijn hand oplegt om hem eer te betonen. Hij zal het merk van de koning dragen en is dat niet vreugdevol? 
Maar toch houdt hij zich meer bezig met het trillen van zijn angst.
Maar wat is de dood anders dan naakt in de wind te staan en in de zon te versmelten? 
En wat is het ophouden van de adem anders dan vrij te zijn van de adem met zijn rusteloze eb en vloed, zodat hij omhoog rijst en God onbekommerd tegemoet kan gaan? 

Alleen als je drinkt van de rivier van de stilte zul je inderdaad kunnen zingen.
En als je de bergtop bereikt hebt dan zul je beginnen te klimmen
En als de aarde je botten claimt pas dan zul je werkelijk dansen.

 

Om Shanti Om,  

Marijke

 

– Herinneringen aan Hugo van Neck, vriend en collega (5)

 

Het is grappig dat ik me pas nu realiseer met wat voor groot talent ik mocht samenwerken. Eric las me onlangs stukjes voor van Hugo’s website. Het is dus een hele eer geweest en zeer bijzonder dat hij me vroeg om te gaan improviseren met hem. Hij had nota bene gewerkt als leraar improvisatie aan conservatoria en allerlei improvisatie-concerten  en masterclasses improvisatie gegeven.

 

 

 

Ik was een onbeschreven blad. Had klavarskribo geleerd in plaats van het traditionele notenschrift. Op de muziekschool in Amersfoort kreeg ik direct de hoofdrol in de musical Miranda en Eric en ik trouwden op het podium als Wilberforce en Miranda. Ook daar dacht ik niet echt over na. Het gebeurde gewoon. Dat ik daarbij vele zangstudentes passeerde die al jaren les hadden, ging aan me voorbij…

 

 

Op het Twents Conservatorium viel ik op, toen ik in de les van Carla Stolwijk met een cellist improviseerde. ( Helaas werd dit vak later geschrapt!) En ook hier passeerde ik (als eerstejaars) vele zangstudentes in een opera-project van Anne Haenen. Hier kreeg ik echter te maken met hele negatieve reacties: roddel en achterklap…

Afijn, Hugo en ik improviseerden en hadden daar enorm veel plezier in. Hugo kon uitermate enthousiast zijn en me met complimenten overladen. Evengoed kon hij iets vreselijks zeggen over mijn pianospel. Zo was Hugo: hij flapte gewoon alles er uit. (De foto hierboven is van de rouwkaart en gemaakt door Hugo’s zoon Mischa.)

 

Vandaag deel ik een improvisatie die ontstond, toen mijn blik gevangen werd door zijn ouderwetse pianokruk: zo’n rond zitgedeelte met groen fluweel en een gedraaide houten poot. Aan mijn tekst te horen stond er ook een “zetel” met gele zijde, maar dat kan ik me niet meer herinneren. Er ontstond een soort cabaret-achtig stukje. Hugo speelde, ik improviseerde een tekst en sprak met verschillende stemmetjes… (De foto is niet van de kruk van Hugo, want daar heb ik er geen van, maar het is wel een vintage kruk…)

Hugo had een heerlijke humor. (Hij was gek op Laurel & Hardy. Rodolfo Serné had gevraagd het beeldje in de zaal van het crematorium te plaatsen.)

Geniet van deze maffe improvisatie!

Marijke

 

– Herinneringen aan Hugo van Neck, vriend en collega (4)

Hilarische momenten hebben we beleefd tijdens het eerste lange Kinderpodium in 2005 tijdens De Dag van de Romantische Muziek in het Park bij de Euromast in Rotterdam! (Op de video vanaf seconde 10 het Menuet uit De Mens)

   

Ik schreef een verhaal over een aapje dat geen aapje meer wilde zijn. (Erik Idenburg). Hij reist met een professor (Eric van der Horst) met behulp van een tijdmachine naar allerlei verschillende (muziek)periodes op aarde.

  

Hugo van Neck improviseerde op piano in de diverse muziekstijlen. Cellist Emile Visser improviseerde, maar begeleidde me ook bij het zingen van “Le Corbeau et le Renard”. (Eric bracht hierbij met de handpoppen van de vos en de raaf het verhaal tot leven.) Emile bracht hele geestige dingen in en stelde muziek voor als “Opzij opzij opzij” bij De Mier. Hij speelde een serenade op gitaar voor mij, jonkvrouwe in het tijdperk van De Draak. Hij rende met een klapperpistooltje achter De Vos aan tijdens de vossenjacht in Engeland. Hij rende zelfs rond met zijn cello en bevocht de draak met zijn strijkstok!

   

Ikzelf was de stewardess van de Tijdmachine; speelde allerlei rollen en zong (improvisatie en bestaande muziek) en danste rond (Vrij, Menuet, Tango met Eric). Ik was De Slang bij het ontstaan van de wereld; speelde de Jonkvrouw bij De Draak; zong “Le Corbeau et Le Renard” en rende mee in de vossenjacht bij De Vos; danste een menuet met Eric bij De Mens (een pop), terwijl Hugo en wij mooie pruiken op hadden; improviseerde een dramatisch gezongen scène met een nep-papegaai die mijn melodietjes herhaalde (wat heeft iedereen gelachen!) in De Vogel; zoemde rond met een bij in De Bij, terwijl een kindje een bloem van het podium haalde en er een kus op gaf (zó grappig en schattig!); rende rond als een Truus de mier in De Mier; stond op mijn hoofd en was Slangenbezweerster in het laatste gedeelte In India, wanneer alles tot rust komt en het aapje besluit dat hij toch maar beter een Aapje kan zijn! We besloten de voorstelling met een knotsgekke “In the Jungle…A-Wi-Mo-Wee”, waarbij we door het publiek heen renden dat lustig mee zong!

 

De muziekperiodes die op deze speelse wijze aan bod kwamen, waren: I Vroege Middeleeuwen (Paradijs/ Slang); II Ars antiqua en Ars nova (Kasteel/ Draak); Renaissance (Woud/ Vos); IV Barok (Balzaal/ Mens); V Klassiek (Paleistuin/ Vogel); VI Romantiek & Impressionisme (Bloementuin/ Bij); VII Expressionisme & Neoklassicisme (Mierenhoop/ Mier); VIII India-Tibet (Circle of Life/ Slang en Aap).

 

Bij al deze periodes improviseerde Hugo in de stijl van de muziek en componisten van die tijd. FANTASTISCH! Iedereen was fantastisch!!! Geweldig dat er zoveel mensen en kinderen waren die er zo van hebben genoten!!! En wat heerlijk dat Mischa, zoon van Hugo, er bij was! Hij en de vader van Erik (aapje) maakten hele leuke foto’s en filmpjes die dag. (Zie het resultaat op dit blog)

 

Mijn zus Franske zorgde voor het merendeel van de kostuums. Zij had in die tijd Kledingverhuurbedrijf SOURIS. 

 

Dank je voor al het moois dat je nagelaten hebt Hugo. Dat leeft in ons voort. Dat blijft altijd bij ons. Marijke

– Herinneringen aan Hugo van Neck, vriend en collega (3)

Gisteren, 12 november 2018,  was de crematie van Hugo in Rosmalen. Het is ongeveer 3 uur rijden vanuit de Ardennen en we namen een uur extra, omdat je nooit weet of er onderweg iets tegen zit. Het was een prachtig afscheid met de familie van Hugo en zijn oude vrienden en collega’s. Er waren hele mooie en ontroerende afscheidswoorden van zijn zoons, broer, schoonzus, zwager en een dierbare vriend.

Er was veel beeld- en geluidmateriaal, verzameld door zijn broer Wim en zijn grote vriend, pianist Rodolfo Ravissant. Ook was er live muziek van Rodolfo (Bach-Siloti), van Rodolfo en mij (Caro mio ben/ Giordani) en van Frank Affolter (broer van de door mij destijds zo bewonderde zangeres Heddy Lester). Na afloop gingen we naar “Zorba de Griek” in Zaltbommel om na te kunnen praten. Dat doet echt goed!

Omdat we pas tegen elven thuiskwamen, komt de improvisatie “Sereen op oe” pas vandaag op mijn weblog en YouTube. Dit werk ontstond, zoals zo heel vele andere, spontaan in de muziekkamer van Hugo. De bandrecorder stond klaar evenals mijn mini-disc-apparaat. En dan begonnen we zonder iets af te spreken. Hooguit of hij of ik zou beginnen. ( In de video staat 1 foto van Hugo en mij samen. Deze is vanuit de tijd dat deze improvisatie ontstond.)

Het was gisteren echt een herfstige dag. Blaadjes dwarrelden van de bomen. Regendruppels spatten overal. Mooi om te zien vanuit de zaal van het crematorium.

Marijke

 

 

– Herinneringen aan pianist Hugo van Neck, vriend en collega (2)

Deze week zult U  7 korte filmpjes op mijn weblog vinden. De filmpjes hebben allemaal dezelfde 9 seconden introductie, waardoor ze een eenheid vormen. Daarnaast zal ik 2 van onze improvisaties plaatsen. Met grote dank aan mijn man Eric die ze voor me maakte!

 

Mijn hart ligt sterk bij kinderen en muziektheater. Daarom zult U veel beelden zien langskomen van Hugo en uitvoeringen voor kinderen, zoals op De Dag van de Romantische Muziek te Rotterdam. We kennen Hugo natuurlijk vooral in opnames met virtuoos pianospel voor volwassenen. De kinderen zijn echter de toekomst. En ze hebben zo’n eigen wonderschone wereld, waar nog zoveel vrijheid en creativiteit bestaan.

 

Hugo heeft zijn steentje (rotsblok) bijgedragen aan hun muzikale opvoeding via plezier en gekkigheid, warme aandacht en virtuoos pianospel.

In dit korte filmpje ziet U Hugo op de 25-jarige bruiloft van Eric en mij. Naast hem zit ons kleindochtertje Luna. Inmiddels een hele grote kleindochter… In het volgende gedeelte treedt Hugo op in De Doelen. Een jongen van een jaar of 12 speelt een stukje op de vleugel. Even later kruipt Hugo er achter en neemt het thema over en maakt er een groots werk van…

Dank je Hugo. Rust zacht…

 

 

– Herinneringen aan pianist Hugo van Neck, vriend en collega (1)

Vorige week zaterdag is mijn vriend, de pianist en improvisator met wie ik jarenlang samenwerkte, overleden in zijn huis in Waalwijk. De avond ervoor probeerde ik hem nog te bellen, maar er werd niet opgenomen. Gelukkig was pianist Rodolfo Serné nog wel bij hem thuis geweest om afscheid te nemen.

Een tweede afscheid van een dierbare kunstvriend binnen één maand tijd valt me erg zwaar. Een heel creatieve periode met Jackie van Duin en Hugo van Neck is nu voorgoed afgesloten.

Ook dit keer droom ik eindeloos over de overledene. Ook dit keer word ik overstroomd door herinneringen. Ik luister naar cd’s, mini-disc’s, kijk allerlei filmopnames. Er is zóveel materiaal!!!

Eric sluit zich opnieuw dagenlang op om een aantal kleine video’s te maken met momenten die we met U allen willen delen.

Op 4 juli 2000 ging ik met Jackie mee naar de verjaardag van Hugo in zijn toenmalige huis in Zaltbommel. Hugo had op een feest geïmproviseerd bij gedichten van Jacomijn en wat is er romantischer dan dat? Er groeide iets moois uit en mijn muziekvriendin stelde me voor aan Hugo. Ik leerde er tevens zijn zoon Mischa en pianist-improvisator Rodolfo kennen.

Op 1 oktober 2000 deden zowel Hugo als ik in Tilburg mee aan een Happening met musici en beeldend kunstenaars om de Hasseltse kerk van de sloop te redden. We werkten daar nog niet samen. Op een dag belde hij me op met het voorstel om samen muziek te gaan maken: improviseren en bestaande liederen en aria’s.

Jarenlang reed ik elke week naar Zaltbommel en namen we improvisaties op. Van 2004 t/m 2007 stonden we samen op het Kinderpodium van de Dag van de Romantische Muziek in Rotterdam, dat ik heb opgericht en ingevuld. Hugo vaak als de Tovenaar Hugo Fortissimo. Ik soms als de zangeres Fiona Cantarella. Wat een plezier voor iedereen! Wat een prachtige muziek, dans, schilder-activiteiten en theater voor en met de kinderen!!! Wat een creatieve jaren!

Vanaf 2005 hielp mijn man Eric van der Horst me mee achter de schermen en op het toneel!

Op dit eerste filmpje ziet U een stukje uit “Het Betoverde Penseel”, dat ik schreef n.a.v. het Rembrandtjaar. Voordat “het doek valt” ziet U de mensen die er in mee deden: schilder Hans van Rongen; mijn zangleerlinge Margje van Gemerden; danseres Davinia van Rijsdijk; pianiste Laura Bos; mijn man Eric; mij. Achter de piano zit Hugo te spelen. We wijzen naar hem en het beeld vult zich met zwarte vlekken… Lieve Hugo, dank je voor alle mooie en dierbare momenten voor mij en al die duizenden kinderen en volwassenen!

Ik wens Mischa heel veel sterkte. Hij heeft altijd een heel speciaal plekje in mijn hart gehad en gehouden. En ook aan Hugo’s partner Rian en alle anderen die hem zo liefhadden en bewonderden. We zullen je missen Hugo.

Omdat het leven doorgaat….Marijke