Hildegarde von Bingen: Intervallen en Orgasme

Ave generosa

Hildegarde von Bingen is een vrouw die zeer velen geïnspireerd heeft en dat nog steeds doet. Zo ook mij. In 2016 improviseerde ik een melodie in haar stijl bij één van de teksten die ik bij haar vond.

De titel van mijn blog klinkt heftig deze week. Dat is ook wel terecht, als je ziet wat Hildegarde, als non, heeft gezegd over mannen en vrouwen en dat ze over de lichamelijke liefde van de vrouw sprak. Maar eerst ga ik vertellen wat ik in het boek “Hildegard van Bingen” van Régine Pernoud vond over de de stem van Adam en over intervallen.

In mijn blog van vorige week schreef ik over de tegenwerking van abt Kuno. Als ze al oud is, straft hij haar voor een zogenaamd vergrijp door haar te verbieden de eucharistie te vieren. Ook de psalmen en hymnen van de liturgische dag mochten niet meer gezongen worden. Ze lijdt hier vreselijk onder en schrijft een brief aan de geestelijkheid van Mainz. Gelukkig oordeelt de aartsbisschop dat hij verkeerd was voorgelicht en hij vraagt haar vergeving en barmhartigheid.

Ruïne klooster Rupertsberg

Ze schrijft over de engelenstem van Adam, die hij verloor toen hij weg moest uit het paradijs. God beloofde echter iets van wat Adam vóór zijn straf voor zijn ongehoorzaamheid had bezeten, terug te geven aan heel speciale mensen. Zo bedachten profeten, op ingeving van de Geest, psalmen en gezangen en ook muziekinstrumenten. En in navolging van de heilige profeten bedachten ook wijze en toegewijde mensen door hun vakbekwaamheid bepaalde instrumenten, om te kunnen zingen naar gelang de verrukking van hun ziel. En wat zij zongen, bewerkten zij dankzij hun vingergewrichten en de buigingen die ze daarmee maakten, waardoor ze deden denken aan Adam, gevormd door de vinger Gods, dat wil zeggen: door de Heilige Geest, in wiens stem voor de zondeval elke harmonische klank en elke vorm van muziek een en al lieflijkheid was. Als hij was gebleven in de staat waarin hij was geschapen, zou de onvolkomen mens nooit de kracht en welluidendheid van zijn stem hebben kunnen verdragen.

Nog enkele mooie overwegingen volgen. Vervolgens schrijft ze: Daarom moet u zeer goed nadenken, u en alle prelaten, en alvorens iemand die in de Kerk Gods lof zingt tot zwijgen te veroordelen en hem te verbieden de sacramenten te ontvangen, moet u aandachtig onderzoeken waarom u dit doet en er eerst met de grootste zorgvuldigheid over discussiëren.

De ziel is een symfonie …

Na deze prachtige uitspraak geeft ze commentaar op de kloosterlijke gebedsuren, de uren die 7x per etmaal terugkeren om Gods lof te zingen. Zo legt ze een verband tussen het dagelijkse ritme van de canonieke uren ( die herinneren aan de keren dat God ten tijde van de bijbel heeft ingegrepen) en de fasen van de schepping. Ze behandelt de lauden = het uur waarop de dageraad aan de zon vooraf gaat ; De tijd daarna, waarin God Adam in het paradijs zette = de tijd van de priem tot de terts; De tijd waarin Adam alles wat leefde en alle vogelen des hemels die hij zag en kende in zijn kennis van de natuur bij hun naam noemde en hoorde hoe God in de zuiverheid van Zijn goddelijkheid tot hem sprak = als de tijd van de terts tot de sext; Hierna spreekt Hildegarde o.a. over Eva die door God uit een rib van Adam werd geschapen. Over het geluk van Adam en Eva, maar ook over de slang die haar misleidde. Dit was de tijd tussen de sext en de none.

Muzikale Levenscirkel R’dam 2005: Paradijs

Tot slot geef ik U een stukje tekst in het Engels over Hildegarde en haar uitspraken over de lichamelijke liefde: “Hildegard’s writings are also unique for their generally positive view of sexual relations and her description of pleasure from the point of view of a woman. They might also contain the first description of the female orgasm.

When a woman is making love with a man, a sense of heat in her brain, which brings with it sensual delight, communicates the taste of that delight during the act and summons forth the emission of the man’s seed. And when the seed has fallen into its place, that vehement heat descending from her brain draws the seed to itself and holds it, and soon the woman’s sexual organs contract, and all the parts that are ready to open up during the time of menstruation now close, in the same way as a strong man can hold something enclosed in his fist.   ( uit: The Life and Works of Hildegard von Bingen (1098-11790)

Hele fijne week, Marijke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *