– Herinneringen aan Hugo van Neck, vriend en collega (6) + (7)

Lieve Hugo, de afgelopen week was het voor mij “De week van Hugo”. Eric maakte filmpjes van optredens en improvisaties die we met je familie, vrienden en bewonderaars hebben gedeeld. Om het plezier en de prachtige muziek te laten zien en horen. Omdat het hielp bij het rouwproces en bij het jou loslaten. 

Vandaag plaats ik 2 filmpjes, omdat het komende weekend helemaal in het teken staat van het HERFSTCONCERT van ons Waals-Vlaams- Nederlandse Trio MaGMa in de kerk van Dochamps. 

Het eerste filmpje is grappig, maar ook ontroerend. Eerst zien we Hugo in De Doelen. Echt zoals hij was. Met een improvisatie op Summertime. Vervolgens gaan we naar ons concert voor volwassenen in Scherpenzeel, waar we o.a. Summertime van Gershwin uitvoerden. Tot slot beelden van ons optreden voor 2 groepen kinderen met o.a. “Sluimer zacht, doe je oogjes toe”. Hugo als de tovenaar Hugo Fortissimo. Ik als Fiona Cantarella met haar aapje Roberto Scimietta Bianca Bardonnecchia. (In dat plaatsje in Italië vond ik het aapje) Slagwerker Bas Borsten deed met ons mee!  

“Silence is the Source” is een mij heel dierbare improvisatie op een bestaande Boeddhistische tekst. Deze vond ik bij kunstenaar Jim Chasan, toen ik in Galerie Mandos in Rotterdam improviseerde op een dag rond Tibet. Eric plaatste er foto’s bij van onze reis naar India-Ladakh.

 

Lieve Hugo, dank je voor al het moois wat je mij, ons, je kinderen, je familie, je vrienden, de kinderen en volwassenen in deze wereld nagelaten hebt. Je improviseerde op de piano, terwijl ik teksten van Kahlil Gibran uit zijn boek DE PROFEET voorlas. Ik wil graag besluiten met Gibran’s tekst “OVER DE DOOD”.

 

 

 

 

Toen vroeg Amrita: spreek tot ons over de Dood.
En hij zei: Je wilt het geheim van de dood weten?
Maar hoe zul je dat vinden tenzij je zoekt in het hart van het leven? 
De uil die alleen in de nacht kan kijken kan het mysterie van het licht niet kennen.
Als je echt de ziel van de dood wilt kennen, open je hart dan voor het leven.
Want leven en dood is één, zoals de rivier en de zee ook één zijn. 
In de diepten van je hoop en je wensen, ligt de stille kennis van het gindse
en zoals zaden (die) dromen onder de sneeuw, droomt jouw hart van de lente.

Vertrouw op de dromen, want in hen ligt de poort naar de eeuwigheid. Je angst voor de dood is alleen (maar) het trillen van de schaapherder als hij voor de koning staat, die zijn hand oplegt om hem eer te betonen. Hij zal het merk van de koning dragen en is dat niet vreugdevol? 
Maar toch houdt hij zich meer bezig met het trillen van zijn angst.
Maar wat is de dood anders dan naakt in de wind te staan en in de zon te versmelten? 
En wat is het ophouden van de adem anders dan vrij te zijn van de adem met zijn rusteloze eb en vloed, zodat hij omhoog rijst en God onbekommerd tegemoet kan gaan? 

Alleen als je drinkt van de rivier van de stilte zul je inderdaad kunnen zingen.
En als je de bergtop bereikt hebt dan zul je beginnen te klimmen
En als de aarde je botten claimt pas dan zul je werkelijk dansen.

 

Om Shanti Om,  

Marijke