– Herinneringen aan Hugo van Neck, vriend en collega (4)

Hilarische momenten hebben we beleefd tijdens het eerste lange Kinderpodium in 2005 tijdens De Dag van de Romantische Muziek in het Park bij de Euromast in Rotterdam! (Op de video vanaf seconde 10 het Menuet uit De Mens)

   

Ik schreef een verhaal over een aapje dat geen aapje meer wilde zijn. (Erik Idenburg). Hij reist met een professor (Eric van der Horst) met behulp van een tijdmachine naar allerlei verschillende (muziek)periodes op aarde.

  

Hugo van Neck improviseerde op piano in de diverse muziekstijlen. Cellist Emile Visser improviseerde, maar begeleidde me ook bij het zingen van “Le Corbeau et le Renard”. (Eric bracht hierbij met de handpoppen van de vos en de raaf het verhaal tot leven.) Emile bracht hele geestige dingen in en stelde muziek voor als “Opzij opzij opzij” bij De Mier. Hij speelde een serenade op gitaar voor mij, jonkvrouwe in het tijdperk van De Draak. Hij rende met een klapperpistooltje achter De Vos aan tijdens de vossenjacht in Engeland. Hij rende zelfs rond met zijn cello en bevocht de draak met zijn strijkstok!

   

Ikzelf was de stewardess van de Tijdmachine; speelde allerlei rollen en zong (improvisatie en bestaande muziek) en danste rond (Vrij, Menuet, Tango met Eric). Ik was De Slang bij het ontstaan van de wereld; speelde de Jonkvrouw bij De Draak; zong “Le Corbeau et Le Renard” en rende mee in de vossenjacht bij De Vos; danste een menuet met Eric bij De Mens (een pop), terwijl Hugo en wij mooie pruiken op hadden; improviseerde een dramatisch gezongen scène met een nep-papegaai die mijn melodietjes herhaalde (wat heeft iedereen gelachen!) in De Vogel; zoemde rond met een bij in De Bij, terwijl een kindje een bloem van het podium haalde en er een kus op gaf (zó grappig en schattig!); rende rond als een Truus de mier in De Mier; stond op mijn hoofd en was Slangenbezweerster in het laatste gedeelte In India, wanneer alles tot rust komt en het aapje besluit dat hij toch maar beter een Aapje kan zijn! We besloten de voorstelling met een knotsgekke “In the Jungle…A-Wi-Mo-Wee”, waarbij we door het publiek heen renden dat lustig mee zong!

 

De muziekperiodes die op deze speelse wijze aan bod kwamen, waren: I Vroege Middeleeuwen (Paradijs/ Slang); II Ars antiqua en Ars nova (Kasteel/ Draak); Renaissance (Woud/ Vos); IV Barok (Balzaal/ Mens); V Klassiek (Paleistuin/ Vogel); VI Romantiek & Impressionisme (Bloementuin/ Bij); VII Expressionisme & Neoklassicisme (Mierenhoop/ Mier); VIII India-Tibet (Circle of Life/ Slang en Aap).

 

Bij al deze periodes improviseerde Hugo in de stijl van de muziek en componisten van die tijd. FANTASTISCH! Iedereen was fantastisch!!! Geweldig dat er zoveel mensen en kinderen waren die er zo van hebben genoten!!! En wat heerlijk dat Mischa, zoon van Hugo, er bij was! Hij en de vader van Erik (aapje) maakten hele leuke foto’s en filmpjes die dag. (Zie het resultaat op dit blog)

 

Mijn zus Franske zorgde voor het merendeel van de kostuums. Zij had in die tijd Kledingverhuurbedrijf SOURIS. 

 

Dank je voor al het moois dat je nagelaten hebt Hugo. Dat leeft in ons voort. Dat blijft altijd bij ons. Marijke

– Operazangeres Marie Miller en het Llandrindod Wells Victorian Festival

Marie Miller is een internet vriendin en zangcollega. Ze ontdekte me op YouTube met de vertolking van “Ahi-mè, dove trascorsi/ Che farò senza Euridice” van Gluck. Ze is een heel supportive iemand en is altijd weer enthousiast over mijn zang en over onze Trio MaGMa videos. Pas later verschenen er filmpjes van haar optredens uit vroeger tijden en ik begreep dat ik een geweldige vakvrouw had leren kennen! Ze is een heel bekende en geliefde operazangeres in Groot-Britannie, waar ze de grote rollen zong in de bekende theaters en concertzalen. Ze is nu op een leeftijd gekomen, dat ze vindt dat ze er mee moet stoppen. “Sommige topszangers gaan te lang door” en daar wil zij geen deel van uit maken. Een wijs besluit, maar vast niet makkelijk om te nemen. Zij zelf zegt echter, dat ze als zangeres tenminste vele jaren heeft mogen zingen, terwijl danseressen daar veel minder geluk hebben. Tja, daar is geen speld tussen te krijgen…

Marie zal op 21 augustus 2018 haar laatste openbare optreden geven tijdens het VICTORIAN WELLS FESTIVAL in LLANDRINDOD, waar ze woont. Haar leerlingen zullen zingen. Zij zelf zal afscheid nemen met het zingen van een duet en een aria uit “Die Fledermaus” van Johann Strauss. De tenor is de beroemde Phil Evans met wie ze op de grote Bühnes heeft samen gewerkt.

 

Zelf kreeg ik de kans om in 2004 een start te maken met het KINDERPODIUM van “De Dag van de Romantische Muziek” in Rotterdam, dat het jaar er na al uitgroeide tot een echt eigen podium, waar ik 4 uur lang programma’s voor de kinderen bracht samen met collega’s die ik er bij vroeg en met de eeuwige steun van mijn man Eric. Als ik foto’s van de festivals in Rotterdam en Llandrindod vergelijk, vallen direct de prachtige kostuums bij beide op. De sfeer is vergelijkbaar, schat ik in. Gezellig, romantisch, met voor elk wat wils. (Foto’s uit Llandrindod Wales en Rotterdam)

Ik hoop dat U er bij kunt zijn!

Hele fijne week,

Marijke

– Kinderen en Klassieke Muziek 3: Schubert, Schumann, Mozart, Fauré

Op 8 augustus 2004 deed ik voor het eerst mee aan De Dag van de Romantische Muziek in het park bij de Euromast in Rotterdam. Via violiste Natalia Morozova had ik pianist Roderigo Robles de Medina leren kennen en celliste Katja Didichenko. We stonden met liederen van Brahms en Diepenbrock (Berceuse) op de “Muziekweide”. Eerlijk gezegd herinner ik me vooral de enorme bomen, waar ik op uit keek. En het “Bravo” uit het publiek.

 

 

In een gesprek met Jeannette Takkebos bleek dat er geen Kinderpodium was, maar de organisatie vond het uitstekend dat ik een programma voor kinderen zou brengen. Zo werd het KINDERPODIUM van DE DAG van de ROMANTISCHE MUZIEK geboren…

 

Het eerste jaar zong ik liederen van Schubert (Heidenröslein), Schumann (Die Rose, die Lilie, die Taube), Mozart (Als Luise die Briefe ihres ungetreuen Liebhabers verbrannte, Das Veilchen, Un moto di gioja, Dans un bois solitaire) en Fauré (Chanson d’amour). Roderigo begeleidde me op de vleugel. (Hij staat niet in het programma vermeld, omdat hij er pas op het laatste moment bijkwam.) Hugo van Neck improviseerde op piano allerlei melodieën in klassieke stijl. Hij had een toverhoed op zijn hoofd en heette Hugo Fortissimo. Ikzelf was als een fee aangekleed en had verbindende tekstjes in de vorm van gedichtjes geschreven, die ik voor de kinderen voordroeg. Op het podium waren allerlei leuke voorwerpen die de kinderen zouden aanspreken, waaronder bloemen en vlinders, een lammetje en een pop.

 

De drie jaren er na ontwierp ik vier uur durende Kinderpodia met allerlei muziek, dans, schilderen voor en door kinderen. Improvisatie en Opera waren vaste onderdelen in 2005, 2006 en 2007! Maar daarover in andere blogs…

Ik ben de organisatie geweldig dankbaar, dat ik de ruimte en de middelen heb gekregen om te realiseren wat er allemaal aan voorstellingen is gebracht door allerlei musici, dansers, schilders. 

 

Heel veel collega’s hebben met plezier meegewerkt en we hebben een paar fantastische jaren gehad. Vanaf 2008 woonden mijn man en ik in Brussel en was dit geweldige festival voor ons aan zijn einde gekomen. Maar…het KINDERPODIUM bleef bestaan!

 

Fijne week, Marijke

 

 

 

 

 

 

– Sandra Reemer inspireerde me als jong meisje.

 

Op 5 juni 2017 overleed Sandra Reemer aan borstkanker. Een schokkend bericht, waardoor ik behoorlijk van de kaart was samen met heel veel anderen. Behalve de emotionele en fysieke pijn (enorme pijnaanval op borstbeen,tussen schouderbladen en maag) zijn er gelukkig de geweldige herinneringen aan mijn kindertijd.

Mijn vriendinnetje Iñez Schut en ik hadden ons zakgeld besteed aan elk een grammofoon- plaatje. Zij had dat met “Duizenden Sterren” van Sandra Reemer gekocht en ik “Spiegelbeeld” van Willeke Alberti. Dat was samen genieten! Veel luisteren en natuurlijk meezingen. Na al die jaren ken ik de woorden van het refrein van “Duizenden Sterren” nog steeds uit mijn hoofd. Ze was een kind-sterretje en wat voor één!!                    

Duizenden sterren, lichtjes van verre
 Hebben voorzichtig hun licht aangedaan
 Duizenden sterren, willen gaan schijnen
 Zachtjes, heel zachtjes komen ze aan

In 2003 stonden pianist Hugo van Neck, Slagwerker Bas Borsten en ik (klassiek zangeres) samen op de planken. We hadden een programma met veel improvisatie voor twee grote groepen schoolkinderen tijdens de Cultuurdag in Scherpenzeel. Ik had een verhaal geschreven over een zigeunermeisje, dat met haar aapje allerlei avonturen beleeft. Het aapje had ik in het bergdorpje Bardonnecchia in Italie gevonden in een speelgoedzaak. Dat was op zich een heel apart verhaal. Ik had tegen Eric gezegd, dat ik voor een Kinderpodium graag een speelgoed aapje wilde hebben , waarvan de armen zolang moesten zijn, dat ze om mijn middel pasten. Nog nooit had ik zoiets gezien, maar in die winkel waren er drie (!) in de etalage. Ik koos de witte en zijn naam werd: Roberto Scimmietta Bianca Bardonnecchia…. Te moeilijk volgens de lerares die mijn verhaaltjes en gedichten van de LOI cursus van commentaar voorzag, maar dit wilde ik niet veranderen.

 

 

Afijn, voor dit aapje zong ik op een bepaald moment tijdens de voorstelling: “Sluimer zacht”. De woorden kende ik van Sandra Reemer. Ik moet er zelfs nog een grammofoonplaatje van hebben, dat ik echter niet kan vinden. Het is afgeleid van “Summertime” uit “Porgy and Bess” van George Gershwin. Geweldige muziek. Tijdens het avondconcert voor volwassenen heb ik die versie gezongen.

 

 

 

Sluimer zacht, ga maar zorgeloos dromen
jij moet rusten, weer een dag is volbracht
Doe je oogjes toe, jij kent nu nog geen zorgen
Dus huil maar niet baby, sluimer zacht

Want op een morgen, komt er een eind aan je zorgen
Dan sta jij alleen, niemand die op je wacht
Maar tot die dag komt, zullen wij jou beschermen
Dus huil maar niet baby, sluimer zacht

 

Lieve Sandra, ik heb de laatste dagen allerlei artikelen over je gelezen. Over je inzet voor kinderen. Over je weg van de spiritualiteit. Over je liefde voor tuinieren. Dank je voor je mooie muziek en zang en alle positieve dingen die je voor de wereld hebt gedaan.

 

Wees een sterretje aan de hemel. Sluimer zacht….

 

Marijke