– Herinneringen aan pianist Hugo van Neck, vriend en collega (1)

Vorige week zaterdag is mijn vriend, de pianist en improvisator met wie ik jarenlang samenwerkte, overleden in zijn huis in Waalwijk. De avond ervoor probeerde ik hem nog te bellen, maar er werd niet opgenomen. Gelukkig was pianist Rodolfo Serné nog wel bij hem thuis geweest om afscheid te nemen.

Een tweede afscheid van een dierbare kunstvriend binnen één maand tijd valt me erg zwaar. Een heel creatieve periode met Jackie van Duin en Hugo van Neck is nu voorgoed afgesloten.

Ook dit keer droom ik eindeloos over de overledene. Ook dit keer word ik overstroomd door herinneringen. Ik luister naar cd’s, mini-disc’s, kijk allerlei filmopnames. Er is zóveel materiaal!!!

Eric sluit zich opnieuw dagenlang op om een aantal kleine video’s te maken met momenten die we met U allen willen delen.

Op 4 juli 2000 ging ik met Jackie mee naar de verjaardag van Hugo in zijn toenmalige huis in Zaltbommel. Hugo had op een feest geïmproviseerd bij gedichten van Jacomijn en wat is er romantischer dan dat? Er groeide iets moois uit en mijn muziekvriendin stelde me voor aan Hugo. Ik leerde er tevens zijn zoon Mischa en pianist-improvisator Rodolfo kennen.

Op 1 oktober 2000 deden zowel Hugo als ik in Tilburg mee aan een Happening met musici en beeldend kunstenaars om de Hasseltse kerk van de sloop te redden. We werkten daar nog niet samen. Op een dag belde hij me op met het voorstel om samen muziek te gaan maken: improviseren en bestaande liederen en aria’s.

Jarenlang reed ik elke week naar Zaltbommel en namen we improvisaties op. Van 2004 t/m 2007 stonden we samen op het Kinderpodium van de Dag van de Romantische Muziek in Rotterdam, dat ik heb opgericht en ingevuld. Hugo vaak als de Tovenaar Hugo Fortissimo. Ik soms als de zangeres Fiona Cantarella. Wat een plezier voor iedereen! Wat een prachtige muziek, dans, schilder-activiteiten en theater voor en met de kinderen!!! Wat een creatieve jaren!

Vanaf 2005 hielp mijn man Eric van der Horst me mee achter de schermen en op het toneel!

Op dit eerste filmpje ziet U een stukje uit “Het Betoverde Penseel”, dat ik schreef n.a.v. het Rembrandtjaar. Voordat “het doek valt” ziet U de mensen die er in mee deden: schilder Hans van Rongen; mijn zangleerlinge Margje van Gemerden; danseres Davinia van Rijsdijk; pianiste Laura Bos; mijn man Eric; mij. Achter de piano zit Hugo te spelen. We wijzen naar hem en het beeld vult zich met zwarte vlekken… Lieve Hugo, dank je voor alle mooie en dierbare momenten voor mij en al die duizenden kinderen en volwassenen!

Ik wens Mischa heel veel sterkte. Hij heeft altijd een heel speciaal plekje in mijn hart gehad en gehouden. En ook aan Hugo’s partner Rian en alle anderen die hem zo liefhadden en bewonderden. We zullen je missen Hugo.

Omdat het leven doorgaat….Marijke

 

– Afscheid van Dennis Wilgenhof in Crematorium Eindhoven.

 

Op woensdag 17 mei 2017 reden mijn man Eric en ik naar Eindhoven om bij het afscheid van Dennis te zijn in crematorium Rijtackers in Eindhoven. Het was heel fijn om daar ook Ard Verkerke te zien. In 2006 voerden Dennis, Ard en ik  Mozart’s  Opera “Bastien et Bastienne” uit in Krimpen aan de Lek, Rotterdam en Vlaardingen in de respectievelijke rollen van Colas, Bastien en Bastienne.  (Zie mijn blogs van vorige week op deze website en die van ons trio MaGMa.)

Zoals verwacht waren er enorm veel belangstellenden. Velen hebben tijdens de plechtigheid achterin de LUX-zaal moeten staan. Er waren verschillende sprekers: Dennis’ “bonus-dochter” Elise, vrienden Eveline en Marcel, de zangcoaches  Yvette Feijen en Edwin van Gelder en zus Ellen die afsloot. Er was een zanger die een Musical Song vertolkte. Er werden op 2 grote schermen foto’s van Dennis met familie en vrienden getoond.

Toen we om de beurt afscheid namen bij de kist, konden we een kaartje in de rugzak van Dennis doen met een persoonlijke tekst er op. Ik moest maar steeds aan Dennis’ tekst “Meide jetzt den finstern Blicke” in de rol van Colas denken. En de reactie daarop van Bastienne: “Ja, mein Herr, bei Tag und Nacht”. Ook deze woorden pasten voor mij weer zó bij Dennis.

Het was fijn om even te kunnen praten met Dennis’ partner Annette, die me nog herkende van de voorstellingen in 2006. Wat een lieve vrouw. Wat een tragisch verlies voor haar, haar dochter en kleinkinderen…Het was goed om de dierbare en geschokte familieleden van Dennis te kunnen condoleren. Om met al zijn familie, vrienden en collegae samen afscheid van hem te kunnen nemen.

Het was een snikhete dag: 36 graden toen we terugkwamen in Rendeux in Belgïe! De tekst “le jour merveilleux, le jardin ensoleillé” die op het plantenbakje stond, dat ik aan Annette gaf, leek wellicht vreemd, maar was ook zó kloppend bij Dennis. Raar om nu zonder jou verder te moeten, Dennis…. Het voelt leeg en verdrietig. Dag lieve tovenaar….

Marijke

 

 

– Dennis Wilgenhof, groot tovenaar, overleden

Tot ieders ontsteltenis is onze zeer dierbare zangersvriend en collega Dennis Wilgenhof  op 9 mei 2017 overleden in een hotelkamer in Maastricht. Een jonge man die met zijn stem en zijn uitstraling iedereen betoverde. Een vriendelijke reus. Een tovenaar op het toneel. Zo kende ik hem en zal ik me hem altijd herinneren.

Ook op het weblog van ons trio MaGMa haal ik herinneringen aan hem op.

 

Mijn man Eric “ontdekte” Dennis voor me, toen ik op zoek was naar iemand die de rol van Colas (in “Bastien et Bastienne” van Mozart) kon vertolken. Dennis gaf op dat moment zangles aan de Maastrichtse Toneelschool. (Wat hij, vlak voor hij stierf, weer deed …)

We hadden een fijne club musici bij elkaar: Dennis als Colas, Ard Verkerke als Bastien, ikzelf als Bastienne en Hannie Ritmeijer aan de piano. Celia Hogerzeil had leuke regietips. Maarten, de partner van Hannie, sloeg de bladmuziek om. Eric assisteerde op allerlei fronten, zoals in alle 4 jaren dat ik het Kinderpodium van de Dag van de Romantische Muziek in Rotterdam invulde.

We repeteerden een weekend in de Ardennen, waar Eric en ik nog niet zo lang een vakantiehuis met veel grond hadden aan de Ourthe. Mijn zoon Kim kookte voor ons. Kleindochter Luna en kleinzoon Renzo waren publiek.

We gaven een generale in het huis in Krimpen aan de Lek, waar Eric en ik toen nog woonden. In de huiskamer, vanwege de vleugel. Voor het weer had het ook buiten gekund.

 

We hadden een fantastische uitvoering van Mozarts opera op “mijn” Kinderpodium tijdens de Dag van de Romantische Muziek in 2006. Een familielid van Hannie filmde de hele voorstelling! Hier een klein stukje er uit!

Ook in Vlaardingen, mijn geboortestad, stonden we met “Bastien et Bastienne” op de planken. Dit keer met mijn Stage-Piano vanwege gebrek aan een vleugel of piano. De organisatie had vergeten een instrument te regelen….

   

Lieve Dennis, ik ben enorm dankbaar dat ik je heb mogen kennen en met je heb mogen samenwerken. Ik weet dat jij ook genoten hebt van onze productie. Alles ging in een ontspannen sfeer. Er was vriendschap, support en respect. Ik vertel nog vaak over de ochtenden in de Ardennen. Jij stond op en humde buiten een beetje om je stem op te warmen. De hele vallei hing vol met je enorme en warme stemgeluid! Rust zacht lieve vriend, fantastisch fijne collega, stemtovenaar…..

Marijke.